Anita Vermeeren

Anita Vermeeren

Nederland, 1967

Schilderkunst

Verf wordt in dikke lagen aangebracht, weer verwijderd, bekrast of vermorzeld. Hetzelfde met schetsen in pen of houtskool die tot een wirwar van lijnen worden vervormd. Anita Vermeeren worstelt net zo lang met materiaal en ondergrond tot er uit de massa een beeld ontstaat. Een beeld dat van dichtbij gezien abstract is, maar op wat meer afstand gedetailleerd en krachtig.

Vermeeren groeide op te midden van het Brabantse platteland met braakliggende akkers, tuinen vol kleurige bloemen en statige boslandschappen. Een natuurbeeld dat ieder seizoen van gezicht verandert. En zo ook de lentebloesem of de zonnebloemen in de zomer. Vermeeren verbeeldt de ziel van dit landschap op het doek, het is voor haar pure emotie. Ze gebruikt daarbij een veelvoud aan olieverf.

“het uiten van emoties, techniek en materiaal moeten daaraan dienend zijn.”

Anita Vermeeren
Anita Vermeeren
Anita Vermeeren
Anita Vermeeren